FANDOM



Zachcenia • Wiersz • Emil Zegadłowicz
Zachcenia
Wiersz
Emil Zegadłowicz


Coś się we mnie przemienia,
nachodzą mnie zachcenia:
lec na łące skoszonej,
zjeść ogórek kiszony.
 
Tobie pewnie wiadomo
czemu mi tak łakomo?
Odkąd rzekłeś: "kochana"
taka we mnie przemiana.
 
Odkąd nocką ogniową
zapłonęło to słowo —
słońce wschodzi przed nocą,
a dniem gwiazdy migocą.




Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.