FANDOM



Wdzięczność! – niepewność?! • Wiersz • Marcin Tarnowski
Wdzięczność! – niepewność?!
Wiersz
Marcin Tarnowski

Wiodłeś mnie wśród dnia pierwszego strachu
Do dalekiego ode mnie gmachu
Przez obawę do nad sobą zwycięstwa
Toż prawie namiastka próby męstwa
Wiedź mnie raz wtóry i jeszcze trzeci –
Och! Próżno! bez skutków jak bez dzieci. –
Mars na zachodzie tak jasno świeci
Jeszcze nad głowami swoich dzieci
Lecz już zachodzi w dniu i miesiącu
Schodząc Wenus i letniemu Słońcu
Z dróg marcowych na nieboskłonie –
Wielkie Twe czary – biedne me skronie
I co z tym co w czas Swój siałeś?
Ty może już wiesz gdzieś tam na niebie –
Lecz ja ni wiem ni wierzę w siebie,
Patrzę w Twój blask w mroku nocy –
Jak oko przyjazne – złudę pomocy!
Wdzięcznemu za Twoje uprzejmości!
Dane do dziś, lecz w niepewności.
Nad miejscem anioł stać czasem może.
Czy w próbie stanie i pomoże?




Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.