FANDOM



Warkocz • Wiersz ze zbioru Kwiaty zła • Charles Baudelaire • przeł. Zofia Trzeszczkowska
Warkocz
Wiersz ze zbioru Kwiaty zła
Charles Baudelaireprzeł. Zofia Trzeszczkowska


      O runo[1] spadające aż na kark i szyję!
      Pukle! wonie sennością jakąś obciążone!
      O czary! dziś, gdy zmierzch mą alkowę[2] okryje,
      By ożywić tłum wspomnień co w tych puklach żyje,
      Nimi, jak wonną chustką w powietrzu powionę!
Cały świat — tęskna Azja i wrząca Afryka —
Daleki, prawie zgasły w niepamięci toni,
O lesie wonny, w twoich głębiach się zamyka!
A jako inne duchy kołysze muzyka —
Mój — o miłości moja — pływa na twej woni.
      Pójdę, gdzie krzew i człowiek, pełni życia soków,
      Przeciągle piją rozkosz pod słońcem, co żarzy;
      Sploty, jak fala nieście mię w ten świat uroków!
      Morze hebanów, w tobie sen świetnych widoków,
      Sen barw płomieni, masztów, żagli i żeglarzy.
Przystań tętniąca wrzawą, gdzie duch mój pić może
Szeroką falą wonie, i dźwięki, i gwary;
Gdzie statki, mknąc po złocie i jedwabnej morze[3],
Otwierają ramiona, by objąć przestworze
Nieb czystych, pałających wieczystymi skwary.
      Ach, skroń mą, pjaną szałem, pogrążę w ten siny
      Ocean, który inny zamknął w swoje tonie;
      Duch mój subtelny, pieszczon huśtaniem głębiny,
      Odnajdzie was, o płodne lenistwa godziny,
      Na wiecznie kołyszącej, wonnej fali łonie!
Włosy krucze, bandero[4] rozpiętych ciemności,
W was mam tamtych Nieb drugich okrąg lazurowy[5];
Na waszym kędzierzawym puchu — dla mnie gości
Upajający zapach zmieszanych wonności:
Piżma[6], smoły, oliwy wyziew kokosowej.
      Długo, bez końca, dłoń ma po twej ciężkiej grzywie
      Będzie siać perły, zdobić szafirem[7], rubinem[8],
      Byś zawsze głosu żądz mych słuchała życzliwie!
      Czyś nie jest snów oazą, flaszą, z której chciwie
      Ciągnę balsamy, wspomnień upajam się winem?


Przypisy

  1. runo — wełnista sierść pokrywająca skórę zwierzęcia.
  2. alkowa — mały pokoik bez okien, przylegający do większego pokoju; przeznaczony na sypialnię.
  3. mora — tkanina, najczęściej jedwabna, mająca deseń przypominający słoje drzewa; używana jako wykończenie kołnierzy, klap czy mankietów uroczystych kreacji, a także do wyrobu wstąg do orderów oraz szat liturgicznych i elementów stroju dygnitarzy kościelnych (piuski, mankiety i pas sutanny papieża, kardynałów i legatów papieskich).
  4. bandera — flaga morska wskazująca na państwową przynależność statku.
  5. lazurowy — błękitny.
  6. piżmo — substancja zapachowa pochodząca z gruczołów piżmowców, używana do wyrobu perfum i olejków zapachowych.
  7. szafir — kamień szlachetny o niebieskiej barwie.
  8. rubin — kamień szlachetny o barwie ciemnoczerwonej.




Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.