FANDOM



Upiór • Wiersz ze zbioru Kwiaty zła • Charles Baudelaire • przeł. Zofia Trzeszczkowska
Upiór
Wiersz ze zbioru Kwiaty zła
Charles Baudelaireprzeł. Zofia Trzeszczkowska


Ty, co niby stal niemylna[1],
Wnikłaś w pierś mą udręczoną,
Co jak czartów zgraja silna,
Zbiegłaś strojną i szaloną,
        Czyniąc sobie tron i łoże,
        Z upadłego mego ducha,
        Żem skut z tobą, podły tworze,
        Jak galernik do łańcucha,
Gracz namiętny do gry pęta,
Opój[2] do swej butelczyny,
Jak robactwo do padliny, —
O! przeklęta, bądź przeklęta!
        I błagałem ostre miecze:
        „Wyswobódźcie mię z niewoli!”
        I zatrutem błagał ciecze:
        „Niech jad słabość mą wyzwoli!”
Lecz, wzgardziwszy mną w niedoli,
Rzekły do mnie jad i miecze:
„Tyś niegodzien, by z niewoli
Wyswobadzać cię, człowiecze!
       Gdybyś, głupcze, pęt się zbawił[3],
       Naszych starań wysiłkami,
       Ty byś wskrzesił całusami
       Wampira, który cię dławił[4]!”


Przypisy

  1. niemylny — nieomylny.
  2. opój — człowiek nadużywający alkoholu.
  3. zbawić się — uratować od czegoś, wyzwolić; pozbyć się czegoś.
  4. dławić — dusić, prześladować, gnębić.




Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.