FANDOM



Słuszności! • Wiersz • Marcin Tarnowski
Słuszności!
Wiersz
Marcin Tarnowski


Pragnę byś była
tak z mą myślą,
słowem jak czynem.
Lecz tylkom ślepcem,
laską szale wag
badającym. Mag
ze mnie układanek
ze źródeł, klocek
zgubiony, które
ośmieszyć umie.
O!, wyratujże:
Palcem na wardze,
Pióra wyrwaniem
a choćby laniem.

Umysł mi oświeć
błędu wskazaniem.





Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.