FANDOM



Rusałka w mieście • Wiersz • Marcin Tarnowski
Rusałka w mieście
Wiersz
Marcin Tarnowski

Pląsała polanami lasów,
U zarania człowieczych czasów,
W swą nagość tylko ubrana –
Dzika, głuszą tańczyła sama,
A potem sen ją brał głęboki
Na łany swe, między obłoki.
I wszystko dobrze by było,
Lecz miasto światłami zwabiło
Ją wśród mężczyzn i monopole,
Co tak wywiodły ja w pole,
Że naga ze snu się nie budzi –
Rusałka?!! – tu przedmiot kpin ludzi,
Że bez czaru, sama spętana
Czarem różdżki miasta „Urbana”, [1]
Że trzeba było na tan Rosaliów [2]
Ostać w kniei wśród ruczajów.


Przypisy

  1. „Urban” to tutaj nie imię lecz miano miejskiego mistrza iluzji w rodzaju Oza, z jego specyfiką wiązaną ze specyfiką miasta.
  2. Rusałki, mityczne słowiańskie boginki, panny wodne, rzadziej leśne albo polne, rzucające czar na wędrowców i czyhające na ich życie. Nazwa wiązana jest z łacińskim „Rosalia”, które oznacza „święto róż”. (Przypis na podstawie: Władysław Kopaliński „Słownik mitów i tradycji kultury”, (wydanie 2), Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa, 1987, str. 1006.)


Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.