FANDOM



Prorocy • Wiersz • Marcin Tarnowski
Prorocy
Wiersz
Marcin Tarnowski

I.
Prorocy (ci prawdziwi)
znikąd się sami nie biorą;
To Anioł ich za uszy bierze,
I tajemnic im szepcze pacierze.

II.
„Prorocy jacy czy co?” [1]
Z talentów swój dar biorą
Rozsądku i inteligencji,
Z ich rozwoju zdrój prekognicji.

III.
„Prorocy” z przemysłu
Własnego (lub nie) się biorą,
W pogardzie dla innych ludzi
Lub gdy się cudze działanie budzi.


Przypis

  1. Fraza wzięła się z góralskiego dowcipu:

    „Siedzi człowiek na konarze i piłuje między sobą a pniem. Przychodzi baca i ostrzega:
    – « A dyć panocku zaraz ciepniecie na ziemie! »
    Ale ostrzeżenie nic nie dało, piłujący spadł wraz z konarem i mówi:
    – « Prorok jaki czy co? »



Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.