FANDOM



Pretensja cudu • Wiersz • Marcin Tarnowski
Pretensja cudu
Wiersz
Marcin Tarnowski

         A
– O! czemu? Ach czemu ma matka dziećmi
   Wszystkimi nie odeszła otoczona?
   O ! ty odległy od spraw naszych, zrób mi –
   Coś poradź, bo ma pamięć bólem kona!
         B
– Lecz jakich działań chcesz w swej idei? [1]
   1) Wskrzesić ci matkę,
                                            2) otoczyć rodziną,
   3) W zaświat wtóry raz posłać z kolei!
   Te rzeczy za anioła są przyczyną.

   Lecz, co ty mi radzisz? Że czekać trzeba!
   Z działaniami na drodze zwyczajnej.
   Aż trzeba będzie interwencji nieba?
   Pretensja cudu nie jest cnoty ładnej!

  1. W swej idei – Pomyśle zwrócenia się do mnie.


Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.