FANDOM



Smutna ballada Poranek • Wiersz ze zbioru Książka wierszy • Federico García Lorca • przeł. Azahar Cień mojej duszy
Smutna ballada Poranek
Wiersz ze zbioru Książka wierszy
Federico García Lorcaprzeł. Azahar
Cień mojej duszy

Poranek

(tytuł oryginału - hiszp. "Mañana")


Piesn wody

Wieczna pieśń wody nigdy nie przeminie...

(7 sierpnia 1918, Fuente Vaqueros, Granada)


Odwieczna pieśń wody
nigdy nie przemija.

To sok z wnętrza ziemi,
co nasyca pola.
Krew poetów, którzy
niegdyś pozwolili
gubić się swym duszom
na ścieżkach Natury.

Harmonijnie płynie,
tryskając ze skały!
Wśród swych rytmów słodkich
ludzi pozostawia.

Jest jasny poranek.
Dymy nad domami
mgłę w górę unoszą,
podobne do ramion.

Posłuchajcie pieśni
wody wśród topoli.
Tych bezskrzydłych ptaków
w gęstwie traw zgubionych!

Śpiewające drzewa
schną i upadają.
Zmieniają się góry
spokojne w równinę.
Lecz wieczna pieśń wody
nigdy nie przeminie.

Ona jest pieśnią
romantycznych marzeń.
Delikatna, słodka,
silna i niebiańska,
jest mgłą i jest różą
wiecznego poranka.
I miodem księżyca,
co z gwiazd zgasłych spływa.

Czy chrzest nie jest Bogiem
w słodycz wód wcielonym,
gdy swą krwią łask pełną
namaszcza nam czoła?

Dlatego w niej Chrystus
swą boskość okazał.
Dlatego odpoczywać
chcą gwiazdy w jej falach.
Dlatego matka Wenus
poczęła się w jej głębi.
Jakąż miłość ogromną
wraz z wodą pijemy.
To miłość słodyczą
niebiańską płynąca,
życie świata, odwieczna
jego duszy historia.

Woda, która niesie
tylu warg sekrety.
Całujemy ją wszyscy,
gasząc swe pragnienie.
Pocałunków arka,
ust dawno zamkniętych,
w niewoli od zawsze,
tak jak ludzkie serce.

Chrystus mógł nam powiedzieć:
“Spowiadajcie się wodzie
z wszystkich waszych cierpień
i z niegodziwości.
Komuż lepiej, bracia,
smutki ofiarować,
jak nie tej, co w bieli
do niebios się wznosi?”

Doskonałym szczęściem
jest napić się wody.
Bardziej dobrzy jesteśmy,
niczym dzieci, i troski
przybierają się kwieciem
w girlandy splecionym.
Gubią się spojrzenia
pośród dali złotej.
Jakimż szczęściem jesteś,
znana wszystkim, wodo!
Słodka tak, gdzie każdy
swą duszę obmywa.
Nic twym brzegom świętym
równać się nie może,
gdy głęboki smutek
dał nam swoje skrzydła.




Zobacz też ten tekst w innych językach:

  • Mañana (oryginał w języku hiszpańskim)
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.