FANDOM



Pożegnanie jeźdźca • Wiersz • Guillaume Apollinaire • przeł. Marcin Tarnowski
Pożegnanie jeźdźca
Wiersz
Guillaume Apollinaireprzeł. Marcin Tarnowski
[Wiersz „L'adieu du cavalier” ukazał się w: „Calligrammes: Poèmes de la paix et la guerre” (1913-1916), Mercure de France, Paryż, 1918, rozdział „Lueurs des tirs” („Błyski strzałów”), str. 123.]

Ach Boże! jaka wojna jest ładna [1]
Z jej pieśniami, jej wolnym czasem.
Ta gładź pierścienia przeze mnie dana.
Wiatr kłóci się z waszym oddechem.

Pożegnanie! na koń wezwał sygnał,
On niknął z oczu za zakrętem.
I tam żegnał się z życiem gdy ona
Zadziwiona cieszyła się losem.


Ah Dieu! que la guerre est jolie
Avec ses chants ses longs loisirs
Cette bague je l'ai polie
Le vent se mêle à vos soupirs

Adieu! voici le boute-selle
Il disparut dans un tournant
Et mourut là-bas tandis qu'elle
Riait au destin surprenant

  1. Podobieństwo pierwszego wersu z pieśnią „Jak to na wojence ładnie” jest nieprzypadkowa, gdyż ta pieśń była też inspiracją dla wiersza Guillaume Apollinaire’a „L'Adieu du cavalier” ( „Pożegnanie jeźdźca” ), jako jeden z pierwszych dostrzegł to polski tłumacz „Pożegnania jeźdźca” , poeta Stanisław Brucz, a specjaliści potwierdzają, że Apollinaire znał pieśń „Jak to na wojence ładnie” pisze o tym swoim opracowaniu p. Elżbieta Grabska. (Elżbieta Grabska „Les poemes de guerre d'Apollinaire et l'Imagerie populaire” (w : Que Flo-Ve? Série 1 No 21-22 juillet-octobre 1979 „Actes du colloque de Stavelot”, 1975, str. 12); z powołaniem w przypisie 13. na: „L'analyse la plus complète du contexte culturel de la chanson «Comme c'est joli à la guerre» et de ses relations avec «L'Adieu du cavalier» est faite” par Zurowski Maciej w: «Apollinaire et la Pologne», GA 8, 38-42.)


Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.