FANDOM



Pożądanie • Wiersz • Emil Zegadłowicz
Pożądanie
Wiersz
Emil Zegadłowicz


Nasypem — pośród sosen —
siejemy słowo po słowie —
aż zdanie wyrosło rumiane
o ogrze i o podkowie —

Niepokojąca bladość
zamgliła Twoje lico —
krwią nagłą zapłonęła
Twa wąska tajemnica.

Drżą palce w zapleceniu,
kochają się i pieszczą —
słowo jak papier palony
wiją się i szeleszczą.

Modrzeją już przed nami
pijane, chwiejne ściany —
noc zaskrońcowym skrętem
owija w krąg Bielany.




Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.