FANDOM



Ludzie szli Piosenka niewieściucha • Wiersz ze zbioru Pieśni • Rozdział VI • Federico García Lorca • przeł. Azahar Drzewo pieśni
Ludzie szli Piosenka niewieściucha
Wiersz ze zbioru Pieśni
Rozdział VI
Federico García Lorcaprzeł. Azahar
Drzewo pieśni

Piosenka niewieściucha

(tytuł oryginału - hiszp. "Canción del mariquita")


Jak lala, niewieściuch się czesze,
w jedwabnym peniuarze.

I śmieją się sąsiedzi
po boku z okien patrząc.

Układa sobie loczki
na swojej główce ślicznej.

Na patio, jak papuga
wodotrysk planet krzyczy.

Na skronie już zakłada
bezwstydny, wonny jaśmin.

Tak dziwny jest ten wieczór,
w grzebykach, w bluszczach cały.

Skandal wisi w powietrzu,
pstry niczym zebra w paski,

gdy niewieściuchy z Południa
na swych tarasach tańczą!




Zobacz też ten tekst w innych językach:

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.