FANDOM



Otwórz, Janku! • Wiersz • Bronisława Ostrowska
Otwórz, Janku!
Wiersz
Bronisława Ostrowska


Po szerokim jasnym niebie
Wiatr poranny mgły przegania;
I sny moje, sny kochania,
Lecą z wiatrem w dal - do ciebie!
Jak motyli rój skrzydlaty
Przeleciały bór daleki,
Przeleciały góry, rzeki,
Zapukały do twej chaty:
Otwórz, Janku, drzwi dębowe,
Otwórz chatę twoją,
Sny kochania, sny tęczowe,
Ponad chatą twą się roją!
Lśnią w złocistym słońca pyle
Niby łzami, niby rosą,
I kochania tyle! tyle!
Do twej cichej chaty niosą!
Otwórz, Janku, wpuść tych gości,
Otwórz chatę twą odludną -
One niosą ci baśń cudną,
Rusałczaną baśń miłości!
Z tymi gośćmi idzie słońce,
Idzie wiosna w czeremch wianku,
Idzie życie bujne, wrzące,
Idzie miłość. Otwórz, Janku!




Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.