FANDOM



Nowa Pandora • Wiersz • Marcin Tarnowski
Nowa Pandora
Wiersz
Marcin Tarnowski

Otwarła puszkę, tą ze mną w środku,
Na postrach, i zaraz chce mnie tam zamknąć,
Dusząc wspomnienie o mnie w zarodku.
Puszki co mą z kości słonia wieżą,
Pustelnią mnicha, może czasem gorzką
Jak torby wstydu skronie me nie włożą!
Próżne Pandoro z dala egzorcyzmy
Język Twój miota, gdyż ja tam nie wejdę –
Wepchnąć się nie dam, bez względu na blizny!



Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.