FANDOM



Nocy ciemna, Nocy jasna • Władysław Tarnowski • przeł. Marcin Tarnowski
Nocy ciemna, Nocy jasna
Władysław Tarnowskiprzeł. Marcin Tarnowski
Uwagi tłumacza: 
Teksty francuskie pochodzą ze str. 2 wspomnianego niżej „Deux Nocturnes : I. Nuit sombre. II. Nuit claire.” , i stanowią programy literackie tych dwóch nokturnów, ale to cytaty z: „Poezye Studenta”, tom II, który jednak jest białym krukiem. Stąd potrzeba tłumaczenia, które stało się możliwe dzięki uprzejmości
Lwowskiej Narodowej Akademii Muzycznej im. М. В. Лисенка
(Konserwatorium we Lwowie).
Nuit sombre (Noc ciemna), Nuit claire (Noc jasna)

Deux Nocturnes

I. Nuit sombre. II. Nuit claire.
pour piano
composées et dediées
Monsieur Maximilien Seifriz
par
L. Tarnowski.

Leipzig, chez C.F. Kahnt.

I. Noc ciemna. (Motto.)
Horyzont żałobą czarny – !... anioł ciemności leci w ciszy nad przestrzenią wód spokojnych i lasów drzemiących – !... O nocy czarna! o nocy straszna, mój duch kocha ciebie – !.... Ni zdobna gwiazdą!.. Ni jednym promieniem!.. jakiś piorun niespokojny, uciekający z odległej burzy chwieje się i znika w głuchej przepaści. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Ale niebo jaśnieje!. . jaskółka świergocze już głosem dziobu wzruszonym – – a skowronek dziwi się swym psalmem proroczym. . . . Świt ze skrzydłami srebrzystymi nadchodzi i rzuca ze swego czoła płonącego girlandy z diamentów o ziemię, która się rozgwarza. . . Noc gładzi jego włosy i zasnuta w swe mgły unika pogoni ranka namiętnej – – Daleko stąd dzwonek karylionu brzmi ledwie i gubi się w fali zbóż poruszeń. . . . . Cień czarny zanika - o moja duszo kiedy tak rozjaśnię się twoimi ciemnościami twój ranek jest pomyślnością daleko na łonie stuleci . . . . . . . . . . . . . . .
(Poezye studenta. Tom II.)


I. Nuit sombre. (Motto.)
L'horizon en deuil est noir – !... l'ange des ténèbres vole en silence au dessus des eaux calmes et des forêts sommeillantes – !... O nuit noire! o nuit terrible, mon esprit t'aime – !.... Pas une étoile!.. pas un rayon!.. quelque éclair vagabond, fuyard d'une tempête lointaine vacille et disparaît dans le gouffre muet. . . . . . . . . . . .
Mais le ciel s'éclaircit!. . l'hirondelle gazouille déjà de son bec mouillé – – et l'alouette etonne son psaume prophétique. . . . L'aube aux ailes argentines arrive et jette de son front enflammé des guirlandes en diamants à la terre qui se remue. . . La nuit plie ses cheveux et voilée dans ses brouillards elle fuit poursivie du matin passioné – – Loin d'ici une clochette carrillonnante sonne faiblement et se perd dans la vague des blés remuants. . . . . L'ombre noire disparaît – o mon âme quand donc s'éclairciront tes ténèbres ta matinée est bien loin au sein des siècles . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
(Poësies d'un étudiant. Vol II.)



II. Noc jasna. (Motto.)
O duszo, opuść swe ciało!
Fruń i śnij zuchwale. . . . Twe ramiona na twej piersi skrzyżowane, twe czoło wśród gwiazd – – ! . . Noc jasna rozdzwoniona słowikami – modlitwą zapłakanych kwiatów natchnie powietrze promieniste . . . . . To dla ciebie! . . . tajemnicze i wyśnione. . . . księżyc wznosi się nad góry przez czarne sosny skrzypiące . . . O fruń w nieskończoność – szukając swego ideału i znacząc swą drogę nim naznaczymy ją dla ciebie! . . . .
O duszo opuść swe ciało!
Fruń i śnij zuchwale! . –
(Poezye studenta. Tom II.)


II. Nuit claire. (Motto.)
O âme, quitte ton corps!
Vole et rêve audacieuse. . . . Tes bras sur ta poitrine croisés, ton front dans les étoiles – – ! . . La nuit sereine resonne de rossignols - la prière des fleurs éplorées inspire l'air rayonnant . . . . . c'est pour toi! . . . mysterérieuse et songeante. . . . la lune se lève des montagnes à travers des pins noirs qui gémissent . . . O vole dans l'infini - cherche ton idéal et trace tes chemins avant qu'on les trace pour toi! . . . .
O âme quitte ton corps!
Vole et rêve audacieuse! . –
(Poësies d'un étudiant. Vol II.)




Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.