FANDOM



Mania wielkości (Tarnowski) • Wiersz • Marcin Tarnowski
Mania wielkości (Tarnowski)
Wiersz
Marcin Tarnowski

Po wydaniu.

To pcha mnie na falę,
To znów w głębinę;
To się czegoś cieszę,
To martwię, że zginę…
Czy ciałem? Czy duchem?!
Patrzę za mym druhem,
Bo coś mi go mało.
Twe skrzydło nie dało
Go mnie – to znów mania
Podsuwa pragnienia,
Żebym był dlań ważny.
Tyś skrzydłem poważny, –
Za mało o Tobie
Myślę… Aż w grobie…
Czekam mania puści
I wielkość dopuści
W światle prawdziwą,
Na kolanach – lecz żywą!



Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.