FANDOM



Przestrach w jadalni Lucía Martínez • Wiersz ze zbioru Pieśni • Rozdział VIII • Federico García Lorca • przeł. Azahar Stara panna na mszy
Przestrach w jadalni Lucía Martínez
Wiersz ze zbioru Pieśni
Rozdział VIII
Federico García Lorcaprzeł. Azahar
Stara panna na mszy


Lucía Martínez

(tytuł oryginału - hiszp. "Lucía Martínez")


Lucío Martínez.
Półmroku czerwonych jedwabi.

Twe uda jak zmierzch przechodzą
do cienia, z jasnego światła.
W magnoliach twych gości zawsze
ukryta ciemność agatu.

Tu jestem, Lucío Martínez.
Twoich ust przychodzę się napić,
i pochwycić grzywę twych włosów,
gdy świta muszli poranek.

Bo tak właśnie pragnę, i mogę.
Półmroku czerwonych jedwabi.





Zobacz też ten tekst w innych językach:

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.