FANDOM



Lasy • Wiersz • Bronisława Ostrowska
Lasy
Wiersz
Bronisława Ostrowska


Rozrywają mi duszę kolory,
Rade buchnąć w jeden słońca krzyk:
Bory moje! praojcowie bory!
Drzew potężnych podobłoczny śmig!
Ścieżka stopą deptana jelenią...
- Otchłań borów gra pode mną w krąg
Wrzosowiska się rude płomienią
Nad uśmiechem dolinowych łąk.
Strumień krętą kaskadą się sączy
Pośród głazów omszałych i pni,
W rytm tętniący, skupiony i rączy
Mego serca gorejącej krwi.




Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.