FANDOM



Drzewa! Księżyc i śmierć • Wiersz ze zbioru Książka wierszy • Federico García Lorca • przeł. Azahar Madrygał (II)
Drzewa! Księżyc i śmierć
Wiersz ze zbioru Książka wierszy
Federico García Lorcaprzeł. Azahar
Madrygał (II)

Księżyc i śmierć

(tytuł oryginału - hiszp. "La luna y la muerte")


1919


Księżyc ma zęby z kości słoniowej.
Jak stary, jak smutny się wznosi!
Drzewa – na poły uschłe,
bez gniazd i bez liści.
Rzeki już wyschnięte,
łąki bez zieleni.
Pani Śmierć, pomarszczona,
wśród wierzb spaceruje,
z absurdalnym orszakiem
marzeń, co minęły.
Rozprzedaje kolory
wosku, burzy wściekłej,
niczym wiedźma z baśni,
podła i podstępna.

Księżyc kupił od Śmierci
parę płócien bladych.
Tej nocy, w zamęcie,
zdaje się szalony!

Ja tymczasem składam
w moim smutnym sercu
dźwięki bez muzyki
pod cieni namiotem.




Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.