FANDOM



Kontemplacja • Wiersz • Marcin Tarnowski
Kontemplacja
Wiersz
Marcin Tarnowski

Patrzę w Twoje oblicze
I zrozumienie najgłębsze,
Że myślą i duchem pragnę
Lecz przez naturę nie sięgnę
Pomiędzy gwiazdy na niebie,
I obawę czy nie strącę
Z serca przez pychę Ciebie
Swą kontemplując glinę.
Czuję jak otchłań współczucie,
Jak smoka za małość wzgardę,
Na sobie oko jak ostrze,
Lecz już gnam nim do mnie dotrze…




Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.