Gwiazdy • Wiersz ze zbioru Ścieżką życia • Janka Kupała • przeł. Electron PL
Gwiazdy
Wiersz ze zbioru Ścieżką życia
Janka Kupałaprzeł. Electron PL
Uwagi tłumacza: przekład z języka białoruskiego.
Oryginał wiersza powstał w roku 1911 i pochodzi ze zbioru Ścieżką życia (biał. Шляхам жыцьця).

Obraz Mihály'ego Zichy Spadające gwiazdy, 1879.

Gwiazdy

(tytuł oryginału - biał. "Зоркі")


Nocką, gdy tylko wychodziłem z chaty,
Gwiazdy na niebie spotykałem cztery;
Zawsze mnie zwodził ich ognik skrzydlaty,
Choć wznosiłem do nich modlitwy me szczere.

Pierwsza – ojcowa to gwiazda jaśniała,
Matczyna – druga, gorzko wyglądała świata,
Ta trzecia – dla mnie migała nieśmiała,
A ojczystej ziemi – gwiazda czwarta.

Pierwsza zagasła na wieki w niewczasie,
Zwolna traci blask swój gwiazda druga,
Trzecia mgłą smutku wokół spowiła się,
Tylko ta czwarta lepiej, mocniej mruga.





Zobacz też ten tekst w innych językach:

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.