FANDOM



Smutna piosenka Elegia dla Juany La Loca • Wiersz ze zbioru Książka wierszy • Federico García Lorca • przeł. Azahar Cykado!
Smutna piosenka Elegia dla Juany La Loca
Wiersz ze zbioru Książka wierszy
Federico García Lorcaprzeł. Azahar
Cykado!

Elegia dla Juany La Loca

(tytuł oryginału - hiszp. "Elegía a doña Juana la Loca")

(Grudzień 1918, Granada)

Dla Melchora Fernández Almagro


Księżniczko[1] zakochana, której nikt nigdy nie kochał.
Czerwony goździku w dolinie głębokiej, w smutku całej.
Dziś tylko grobowiec strzeże i rozpacz twą pragnie oddać,
spojrzeniem oczu, które pod płytą z marmuru otwarłaś.

Byłaś gołabką o duszy wielkiej niczym ocean,
gniazdem twoim czerwona, ziemia kastylijska,
twych uczuć ogień pragnęłaś wylać do śniegu kielicha,
lecz ogrzać go nie zdołałaś i tylko spłonęły twe skrzydła.

Marzyłaś, że twój ukochany infantem będzie i kornie,
idąc za tobą, uniesie rąbek królewskiej twej szaty.
Lecz zamiast kwiatów i wierszy, miast pereł i naszyjników,
Śmierć sama gałązką zwiędłą tylko cię obdarowała.

W twej piersi jutrzenka bez kresu jaśniała Melibei[2]
i Isabel de Segura[3]. A wszystkie twoje pieśni,
jak u skowronka, co patrzy, na rozłamany horyzont,
tak gorzko i monotonnie rozbrzmiewać wnet poczęły.

Krzyk twój poruszył w Burgos mury pradawne i zdusił
nawet przecudne psalmy, śpiewane przez chór kartuzów.
Zderzył się krzyk z biciem dzwonów, gubić powoli zaczął
w cieniu, przez mroki zaćmiony i poszarpany wiatrem.

Niebios hiszpańskich pasja w twej piersi rosła głęboko.
Pasja sztyletu co rani, szlochu i oczu czarnych.
Boska księżniczko, pani, zachodów słońca, krwawych,
co miałaś nici stalowe na twej kądzieli z żelaza!

Gniazda nie było dla ciebie, ni smętnych madrygałów,
ni harfy kuglarza, co śpiewa swe tęskne nuty w oddali.
Twoim kuglarzem był chłopiec w srebrzystym stroju i z trąbką,
i tylko jej echo grało melodię zakochania.

A jednak esencja miłości tworzyła ciebie całą,
miłość westchnienia i gestu, omdlenia miłość także.
Byś płakać mogła na piersi tak bardzo umiłowanej,
i róży boleści płatki obrywać twymi ustami.

Byś w księżyc płynący nad rzeką mogła spoglądać i poczuć
nostalgię spokojną, którą trzody uniosą gdzieś z sobą.
Byś do ogrodów cienia wiecznego zaglądać mogła,
księżniczko smagła, co teraz pod płytą śpisz marmurową.

Czy oczy twe czarne na światło otwarte są teraz, powiedz.
A może tylko żmij gniazdo tkwi w piersi twej wyczerpanej...
Gdzież są, na wiatr wypuszczane, twe pocałunki gorące?
Gdzież się miłości podział smutek, takiej żałosnej?

W kufrze z ołowiu, w głębi, gdzieś wśród twych kości posiadasz
serce, co niegdyś na tysiąc kawałków rozbite zostało.
Jak świętej relikwi cię strzeże do dnia dzisiejszego Granada,
gdy teraz pod płytą z marmuru śpisz wiecznie, księżniczko smagła.

Heloiza zacna i Julia są niczym dwie margerytki,
lecz ty, zaprawdę byłaś jak krew czerwonym goździkiem.
Tym, który w ziemiach Kastylii wyrósł, by zasnąć potem
wśród śniegów i cyprysowych gajów, jakże czystych.

Pani Juano, Granada, twym łożem śmiertelnym została,
cyprysy twoimi świecami, a gór masywy ołtarzem.
Ołtarzem śnieżystym, chłodnym, co zdoła boleść ukoić,
obmywaszy cię wodą czystą, co blisko płynie; tą z Darro!

Pani Juano, Granada, twym łożem śmiertelnym została,
ta, co ma wieże stareńkie, wśród nich milczące ogrody,
ta, w której bluszcze umarłe po murach czerwonych się snują,
ta, którą mirt romantyczny i mgiełka błękitna zasnuwa.

Księżniczko zakochana, której nikt nigdy nie kochał.
Czerwony goździku w dolinie głębokiej, w smutku całej.
Dziś tylko grobowiec strzeże i rozpacz twą pragnie oddać,
spojrzeniem oczu, które pod płytą z marmuru otwarłaś.


  1. Bohaterką wiersza jest Joanna Szalona (Juana La Loca), córka Ferdynanda II i Izabeli Katolickiej. Więcej informacji na jej temat możesz znaleźć tutaj.
  2. Melibea, córka mitycznej Niobe, znana ze swej przysłowiowej bladości, o którą przyprawił ją widok śmierci rodzeństwa - kara dla Niobe pyszniącej się swymi dziećmi przed Artemidą i Apollem.
  3. Isabel de Segura bohaterka legendy o "Kochankach z Teruel".



Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.