FANDOM



Marcowy ogród Dwóch marynarzy na brzegu • Wiersz ze zbioru Pieśni • Rozdział XI • Federico García Lorca • przeł. Azahar Pragnienie posągu
Marcowy ogród Dwóch marynarzy na brzegu
Wiersz ze zbioru Pieśni
Rozdział XI
Federico García Lorcaprzeł. Azahar
Pragnienie posągu


Dwóch marynarzy na brzegu

(tytuł oryginału - hiszp. "Dos marinos en la orilla")


Dla Joaquina Amigo


1.

W swoim sercu przywiózł
rybę z Morza Chińskiego.

Czasami widać jak płynie
poprzez jego oczy.

Jest marynarzem, wiec zapomina
o barach i o pomarańczach.

Patrzy w wodę.



2.

Jak mydło miał język.
Umył swe słowa i zamilkł.

Świat płaski, morze pomarszczone,
sto gwiazd i jego statek.

Balkony papieża widział
i złociste piersi Kubanek.

W wodę patrzy.





Zobacz też ten tekst w innych językach:

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.