FANDOM



Dróżka do domu wodnika • Wiersz • Marcin Tarnowski
Dróżka do domu wodnika
Wiersz
Marcin Tarnowski

Dróżka do domu wodnika - miniatura

Dróżka do domu wodnika

Wąska drużka wiedzie do domu wodnika,
Nie jeden tu pływa i znika…
Może siedzi duszą w niewoli toni?
Może do nieb obłokiem goni?
Lecz czy bez powodu kto tam się utopił?
Wodnik chyba innych odstąpił…?!
Czasem siądzie w nadziei wędkarz który…
– Ryby biorą?
                       – Tu, panie, bzdury.
Bo nie łowisko, tylko dróżka wodnika… –
Wychodzi, gdy kto patrzy znika?
A może to tylko zakątek uroczy,
Który mnie swym czarem uroczy?
Skąd jednak czar miejsca zupełnie bez ducha?
Skądś oprócz entropii – otucha,
Że nie tylko materia się tak rozpada,
Że przyroda duchowi rada.



Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.