FANDOM



Dolor Ante Lucem
(Z Aleksandra Błoka).
 • Wiersz ze zbioru Gusła • Aleksandr Błok • przeł. Jerzy Liebert
Dolor Ante Lucem
(Z Aleksandra Błoka).

Wiersz ze zbioru Gusła
Aleksandr Błokprzeł. Jerzy Liebert


W zachodu krwawych, ostatnich promieniach,
Pragnący śmierci — nie czekam już na nic.
I znowu dzień wstaje, brzask bije z otchłani,
Powraca męka codzienna istnienia.

Chciałem zło rzucić i dobro zostawić,
Poznałem śmierci trwogę i nadzieję —
I znowu powracam, by patrzeć, jak dnieje,
By zło przeklinać, dobru błogosławić.

Boże mój, Boże — Panie nieomylny —
Czyś wszystkich równym obdarzył wyrokiem —
Człowiek śmiertelny, ku Tobie się wlokę,
Od jutrzni rannej do nocy — bezsilny.

5 grudnia 1899



Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.