FANDOM



Do radości • Oda • Friedrich Schiller • przeł. Józef Dionizy Minasowicz
Do radości
Oda
Friedrich Schillerprzeł. Józef Dionizy Minasowicz
Uwagi tłumacza: — Miarowo, podług ogólnego kroju pierwotworu. — Pierwszy raz w Pam. warsz. z r. 1817. No. 5. Obecny przekład wskroś przerobiony podług wydania w jednym tomie.


O radości! iskro bogów,
co żarzewie twoje w niebie,
Elizejko! u twych progów
stajem, z duszą pełną ciebie.
Urok twój kojarzy mile,
co przesądny świat rozchwieje;
ile ludzi — braci tyle,
gdzie twe skrzydło raz powieje.

CHÓR.
Tu! do piersi, świecie cały!
w me objęcia, milliony! —
oto namiot z gwiazd robiony!
nad nim Ojciec ma dom chwały.
 
Kto wyrzucił kość szczęśliwą,
co wygrywa przyjaciela,
kto zeskarbił żonę tkliwą,
ten należy do wesela;
i — kto duszę, aby jedną,
swoją zwać na ziemi zdoła;
bo, kto nie mógł, ten łzę biedną,
niech przekrada z tego koła!
 
CHÓR.
Wielkiej kuli wsze atomy!
baczcie, co wam pociąg radzi;
wyżej gwiazd was poprowadzi,
gdzie tronuje Nieznajomy.

Radość pije twór wszelaki
z pełnych piersi Przyrodzenia;
dążą w jej różane ślaki
wszystkie złych i dobrych tchnienia.
Nam zesłała miłość, wino,
przyjaźń, co się mąk nie boi;
robak cieszy się godziną,
Cherub w obec Boga stoi.

CHÓR.
Upadacie, milliony?
to-ście Twórcę przeczuwały? —
nad gwiazdami ma dom chwały,
tam, gdzie namiot z gwiazd robiony.
 
Radość — to potężna siła,
co naturę wieczną ima;
niechby kół nie obróciła, —
zegar świata się zatrzyma.
Ona z kiełków wabi kwiaty,
z firmamentu słońca stwarza.
i w przestrzeniach roi światy,
których nie zna śkło gwiazdarza.
 
CHÓR.
Rześko waszym torem bieżcie,
jak się słońca Jego toczą: —
dalej, bracia! tak ochoczo,
jak wódz do zwycięztwa, śpieszcie!
 
Ona to badającemu
w Prawdy się zwierciedle śmieje,
i na stromą cierpliwemu
skałę Cnoty trze koleje;
na słonecznej górze Wiary
jej chorągiew to powiewa,
ją przez trumien widać szpary,
jak w anielskim chórze śpiewa.

CHÓR.
Cierpcie! dla lepszego świata,
mężnie cierpcie milliony!
Tam, gdzie namiot z gwiazd robiony,
nad nim Bóg jest i zapłata.
 
Bogom ludzie nie nagrodzą,
dobrze, gdy ich naśladują; —
nędza, boleść, niechaj wchodzą,
z radosnymi się radują!
Gniew i zemsta niechaj giną,
wróg śmiertelny niech dłoń poda;
niech mu gorżkie łzy nie płyną,
rany niech zabliźni zgoda!.

CHÓR.
Żadnych długów od tej chwili!
pojednanie! milliony!
Tam, gdzie namiot z gwiazd robiony,
sądzi Bóg, jak my sądzili.

Radość perli te pokale;
z złotą krwią, co w winie żyje,
piją słodycz Kannibale,
rozpacz — bohatyrstwo pije. —
Bracia! skoczmy ze siedliska,
niechaj krąży puhar złoty!
Niech pod niebo piana pryska!
Razem: Na cześć Boga cnoty!

CHÓR.
Co Go wielbią słońc obroty,
głoszą Go Serafów tony,
co ma namiot z gwiazd robiony —
bracia! Na cześć Boga cnoty!
 
Siły daj do wycierpienia,
ratuj, gdzie niewinność jęczy,
hartuj przysiąg zapewnienia,
wspieraj prawdę, choć Złe dręczy!
W obec tronów, bracia, śmiało!
i w chudobie — i przy grobie! —
Godnym — wieńce z wieczną chwałą,
rodzie kłamstwa — zguba tobie!
 
CHÓR.
Zamykajcie koło święte!
na złotego wina czarę,
zaprzysiążcie ślubom wiarę —
w Imie Boga niepojęte! —

Z ciężkich kajdan — wyzwolenia!
pobłażania — występnemu!
przy skonaniu — pocieszenia,
łaski, Sędzio — sądzonemu! —
I umarli niechaj żyją!
Bracia! zemną, całą siłą:
wszystkie grzechy niech się zmyją,
aby piekła już nie było.

CHÓR.
Daj pogodę w dzień rozstania!
słodko przespać daj w mogile!
a w Onego sądu chwilę,
Sędzio zmarłych! — zlitowania!





Zobacz też

Crystal Clear app Multimedia
Oda do radości
wysłuchaj


Zobacz też ten tekst w innych językach:

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.