FANDOM



Czyj to konik stoi • Pieśń ludowa • sł. Anonim • muz. Anonim • przeł. Electron PL
Czyj to konik stoi
Pieśń ludowa
sł. Anonimmuz. Anonimprzeł. Electron PL
Uwagi tłumacza: przekład z języka ukraińskiego i białoruskiego.
Stara ukraińsko-białoruska pieśń ludowa. Autor tekstu i muzyki nie jest znany. Pieśń tę w języku ukraińskim wykonuje Bohun w jednej ze scen polskiego filmu "Ogniem i mieczem" opartego na powieści Henryka Sienkiewicza napisanej pod tym samym tytułem.

"Czyj to konik stoi"

(tytuł oryginału - ukr. "Ой чий то Кінь стоїть", biał. "Ой сівы конь бяжыць")

Pozegnanie

Pożegnanie (Kozak konia poił), obraz Józefa Brandta z 1867, Galeria Sztuki, Lwów.


Czyj to konik stoi
Co ma siwą grzywkę?
Spodobałem sobie,
Spodobałem sobie.
Tę ładną dziewczynkę.

Nie tak tę dziewczynę
Jak jej białe liczko.
Podaj że dziewczyno,
Podaj że jedyno,
Na koń rączkę śliczną.

Dziewczyna podeszła,
Rączkę swą podała.
Bodaj by ja była,
Bodaj by ja była,
Kochania nie znała.

Kochania, kochania
Z wieczora do rana.
Jak słoneczko wzejdzie,
Jak słoneczko wzejdzie,
Kochania nie będzie.

Inny wariant ostatniej zwrotki:

Kochania, kochania
Z wieczora do rana.
Jak słoneczko wzejdzie,
Jak słoneczko wzejdzie,
Kozak w drogę jedzie.


Przypisek tłumacza:

Powyższy utwór jest swobodną interpretacją tekstów ukraińskiego i białoruskiego próbującego zachować przede wszystkim ich ducha i melodię. Tekst białoruski nieznacznie różni się od ukraińskiego (w wersji białoruskiej konik nie stoi ale biegnie, nie występuje kozak oraz dziewczyna nie podaje mu ręki). Przekład jest bliższy wersji ukraińskiej.





Zobacz też ten tekst w innych językach:

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.