FANDOM



Czas • Wiersz • Ruichi
Czas
Wiersz
Ruichi


      Na białym koniu lotnym przemierza
szlaki od gór aż po nadbrzeża
mórz niezbadanych nieprzepłyniętych
których głębiny, morskie odmęty
niejedną kryją wciąż tajemnicę
dla ludzi - oni o swoje stolice
na suchym lądzie wciąż toczą boje
walczą, lecz nie o swoje.
Na rumaku zwiewnym jak mgła
poranna co wiecznie trwa
góry, doliny wciąż pokonuje
zagląda w serca i temperuje
gniewu płomienie głupotę tlące
gasi też mrozem nazbyt gorące
serca szaleńców, zabójców, królów
nieczęsto szybko nierzadko w bólu.
Bez twarzy, z imion tysiąca znaczeń
jest panem świata, jakże inaczej
nie żyjąc żyje, nie wiedząc wie
słyszysz jak zbliża do Ciebie się?





Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.