FANDOM




                                Varre! Quintili Varre! redde
                                   mihi legiones meas! [1]


Dziś imieniny cara! czy słyszycie?
Jednego fortu przyspieszyć zdobycie!
By się ucieszył w swoim dniu pan świata.
Urra! do boju! - zewsząd okrzyk wzlata,
Zagrzmiały działa, bieżą nieszczęśliwi,
Jak werbel bębna grzmią tureckie bronie,
Rzeź, mord! - Już cicho - i padli nieżywi,
Żaden na matki już nie spocznie łonie,
Bo matka ziemia mordami zgorszona,
Już do własnego przykuła ich łona.
Fort utracony... trupa trzy tysiące!
O! przyspieszyli akcję wodze rącze,
Strumień krwi płynie, otacza do koła
Wybawcę chrześci[j]an! Słowian apostoła!
Wstęgo opływa go - o! carstwowanie!
Tysiące trupów: masz ich!
                                         Na wiązanie! [2][3]

Ernest Buława

  1. Przypis własny Ogrodu Petenery Warusie! Kwinktyliuszu Warusie, oddaj mi moje legiony! - Słowa Oktawiana Augusta po klęsce w Lesie Teutoburskim (9 r.n.e.), w której Publiusz Warus utracił trzy legiony.
  2. Jest tu mowa o bitwie pod Plewną, którą stoczyli jenerałowie moskiewscy, chcąc carowi w dzień imienin dać na wiązanie zwycięstwo nad Turkami, tymczasem sami zostali rozgromieni przez bohaterskiego Osmana baszę, który za szefa ma Polaka, Hoszowskiego. Porażka Moskali była tak stanowczą, iż utracili wraz z rannymi czwartą część swej armji.
    Przyp. Red.
  3. Przypis własny Ogrodu Petenery Bitwa pod Plewną - artykuł w Wikipedii


Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.