FANDOM



Blask Gai • Wiersz • Olorolasse
Blask Gai
Wiersz
Olorolasse


Zapadła cisza...
Widmowe szepty
znad skraju mroku
koronkową opadają zasłoną
na grafiki świata

Morze niebieskich proporców
o nasza miłościwa Pani!
z Twym imieniem na ustach
z obliczem w sercu wyrytym
kroczy szlakiem goryczy

Pergaminowe wzory przyszłości
zwiążą pętle zaklęć
gdy ostrza lanc tysiąca
skrzą się w słońca świetle

Złoto i lazur we dwoje
tańczą z twym uśmiechem
Karmazyn i czerń zalśnią
w Twych łez świetle
nim opadnie zasłona nocy

Dzwon rozbrzmiał z oddali
odpowiedz kształtu nabrały
tysiąc pojedynczych pragnień
natarło w Bitwie o Blask





Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.