FANDOM



Biały lud • Wiersz • Marcin Tarnowski
Biały lud
Wiersz
Marcin Tarnowski

(Biali ludzie, z wierzeń mazurskich.)

Samotny byłem,
Chwilę pragnąłem,
By ktoś przy mnie stał –
Ktoś tę myśl ssał,
Bo zjawił się „człek”,
Młody jego wiek,
Jak śnieg był biały,
Włos mu się tek wił.
Miałem nadzieję,
(A on się śmieje),
Na bratnią duszę
(Mylić się muszę!)
Ludu białego,
Bólem znanego,
Ród swój do mnie wiódł –
„Mleczną chorobę” mógł.
Ale ja już wiem –
Od nadziei śmiem,
(Choć nie chcę) zwiać,
Lecz jakże się śmiać –
Samotny marzę,
Gdy się nie ważę
Stać przy nie człeku;
(Może w wieku,
Gdy czas będzie iść) –
Kwaśna gron kiść!



Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.