FANDOM



Bałtyk Tatrom, sonety / I. Westchnienie Bałtyku • I. Westchnienie Bałtyku • Stanisław Tarnowski II. Droga do Malborga
Bałtyk Tatrom, sonety / I. Westchnienie Bałtyku
I. Westchnienie Bałtyku
Stanisław Tarnowski
II. Droga do Malborga
Wiersze „Bałtyk Tatrom! Sonety”; dostępne w rękopisie w zbiorach Archiwum Dzikowskiego Tarnowskich (sygnatura: ADzT 502 (29/639/0/2.49/502 „Korespondencja Jana Dzierżysława. Znany także z innych odpisów w rękach prywatnych.

I
Westchnienie Bałtyku

Gdy smutne jak tęsknota, lotne jak marzenia
Z bursztynowych wybrzeży dolecą was wiatry
I rozbiją się z jękiem o skaliste Tatry
Czyż poznacie w nich nasze za wami westchnienia?

      Gdy z ciemnego smreku zakwili gdzie ptasze
      Niech w jego skardze nasza dojdzie was tęsknota:
      Gdy strugami trzydniowa zaleje was słota
      Wiedzcie że to za wami wylane łzy nasze!

Nam czy piaszczyste trąby wicher w oczy miecie
Czy złowrogim obłokiem niebo się zachmurza
Czy z łąk woń balsamiczną wieje ku nam kwiecie
Czy aż do dna bezdenni morzem wstrzyma burza:

      Wszystko nam przypomina, wszystko że na świecie
      Z ludzi pierwszy był Adam – pierwszą z kwiatów Róża.




Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.