FANDOM



Błyska się • Wiersz • Maximilian Bern • przeł. Marcin Tarnowski
Błyska się
Wiersz
Maximilian Bernprzeł. Marcin Tarnowski
[Wiersz „Wetterlauchten” w: Maximilian Bern (wybór) „Deutsche Lyrik”, wydanie XVIII poprawione, Max Hesses Verlage, Berlin, 1915, str. 26.]

Rozdarte chmury jasno migoczą;
z rzadka lśnią gwiazdy za mgłą.
Błyska się, ogniem razi,
Migocze zmierzch w oddali.

Płomienny szał, w wieczór późny
z parności dnia zrodzony,
To wiosenna burza, która prędko leci,
w bezkresie się gubi:

przypomina o twej miłości mnie,
co w gorącej godzinie
przyszła tak oślepiająca, tak nagle spłowiała
i długo w noc uciekała.




Zerrissene Wolken schimmern hell;
matt funkeln vereinzelte Sterne.
Ein Wetterleuchen, feuergrell,
zuckt aus in dämmernder Ferne.

Die flammende Anrast, abends spät
von der Tageschwüle geboren,
dies Lenzgewitter, das rasch vergeht,
im Grenzenlosen verloren:

gemahnt an deine Liebe mich,
die ein in heißen Stunden
so blendend kam, so jäh verblich
und längst in Nacht entschwunden.



Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.