FANDOM



Artur (Tarnowski)/Dzika piosenka • Dzika piosenka • Władysław Tarnowski Dwa okruchy z poematu Artür
Artur (Tarnowski)/Dzika piosenka
Dzika piosenka
Władysław Tarnowski
Dwa okruchy z poematu Artür
[Poemat Władysława Tarnowskiego ps. Ernest Buława opublikowany we fragmentach w: „Poezye Studenta” tom III, F. A. Brockhaus, Lipsk, 1865, str. 363-364: Dzika piosenka; „Piołuny”, wyd. J.I. Kraszewski, 1869, str. 69-74, str. 123-133; „Nowe Poezye Ernesta Buławy”, wyd. Księgarnia Sayfartha i Czajkowskiego, Lwów, 1872, str. 64-65.]

DZIKA PIOSENKA.
  (Z POEMATU ARTUR.)
 Il confessa toute la verité, et je fus disculpé. — Mais on me fit un grand crime de ma resistance, et le prieur m’adressa des repreches publiques pour l’orgueil irritable qui couvait dans mon sein...[1]
 G. SAND. SPIRIDION.
 Entre la coupe et les lèvres il y a toujours de la place pour un malheur...[2]
 AL. MUSSET.

Czym Ciebie kochał, pytasz mnie, o droga,
Głosem nieznanym —
Tak musiał kochać Szatan pana Boga
Nim był szatanem!...

Czym Ciebie kochał, pytaj moich nocy
Stróża anioła —
Czym Ciebie kochał, pytaj w twojej mocy
Chmur mego czoła!...

Miłością twoją modlę się ludzkości,
Modlę się Bogu,
O nią się kiedyś spytaj mej wieczności
Na piekieł progu!...

Dotąd grom każdy w duszy przepadał –
  Jak w puszczy wdowiej –
Gromem się tylko będę spowiadał
  Memu wiekowi!...


  1. Przypis własny Ogrodu Petenery Wyznawał całą prawdę, i byłem usprawiedliwiony. Ale popełniłem wielką zbrodnią przez mój opór, i przeor wystosował do mnie publiczną naganę dla drażliwej dumy tkwiącej w mej piersi...
  2. Przypis własny Ogrodu Petenery Między kielichem a wargami jest zawsze miejsce dla nieszczęścia...


Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.