FANDOM



Dwa okruchy z poematu Artür Artur • Dwa okruchy z poematu Artür II. Strofy ducha • Władysław Tarnowski Ustęp z poematu Artur
Dwa okruchy z poematu Artür Artur
Dwa okruchy z poematu Artür II. Strofy ducha
Władysław Tarnowski
Ustęp z poematu Artur
[Poemat Władysława Tarnowskiego ps. Ernest Buława opublikowany we fragmentach w: „Poezye Studenta” tom III, F. A. Brockhaus, Lipsk, 1865, str. 363-364; „Piołuny”, wyd. J.I. Kraszewski, Drezno, 1869, str. 69-73, „Piołuny”, wyd. J.I. Kraszewski, Drezno, 1869, str. 73-74: Strofy ducha, str. 123-133; „Nowe Poezye Ernesta Buławy”, wyd. Księgarnia Sayfartha i Czajkowskiego, Lwów, 1872, str. 64-65.]

Strofy ducha.

O ciernista życia droga,
Kędyż wiedzie przez pustynie?
Czy przez piekła mnie do Boga
Wiedzie, gdy duch z tęsknot ginie ?
O ciernista moja droga,
Co mnie wiedzie przez cmętarze.
Wszędzie czuję dłonie wroga,
Co najświętsze lżą ołtarze!...
O przeklęła droga moja –
Gdyby zginąć na jéj szlaku!
O mój duchu smutny ptaku,
Marnaż wszystka siła twoja?
Więc samotny, opuszczony,
W puszczach konaj z piorunami,
Lecz giń dumny , niezwalczony,
Gwiazdy będą ci świadkami !...
Za tytany płyń tytanem,
Pal się sercem, aż zapalisz,
Dla tyranii bądź tyranem,
Aż twój biedny lud ocalisz!
Niech cię tylko ból narodu
Boli nad twe dzikie bole,
A na głazach dziś zawodu,
Jako miecz tak ostrz twą wolę!...
Prawda – wola – to dwa hasła,
Wola niechaj prawdzie służy,
Prawda niechaj woli dłuży,
Choćby słońc pochodnia zgasła!
A z ich siły połączonéj
Wstanie Centaur zduchowniony!...
Co zniweczy państwo cieni!
Noc – to tylko brak promieni !...





Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.