FANDOM



Anioł Pański • Wiersz • Stanisław Korab-Brzozowski
Anioł Pański
Wiersz
Stanisław Korab-Brzozowski


Łkają przeciągle dzwony nieszporne,
Prosząc o ciszę dla zmarłych dzielnic;
W mojej samotni, jakby z kadzielnic,
Snują się zwolna mroki wieczorne.

Prosząc o ciszę dla zmarłych dzielnic,
Dziwna tęsknota łka w moim łonie;
W mojej samotni, jakby z kadzielnic,
Mdlejących kwiatów snują się wonie.

Dziwna tęsknota łka w mojem łonie;
Słyszę pożegnań żałobne psalmy,
Mdlejących kwiatów snują się wonie,
Na trumnie więdną święcone palmy.

Słyszę pożegnań żałobne psalmy,
Oczy przesłania opona mglista,
Na trumnie więdną święcone palmy:
»Niech światłość świeci jej wiekuista«.

Oczy przesłania opona mglista;
Kolana same gną się pokornie —
»Niech światłość świeci jej wiekuista« —
Łkają przeciągle dzwony nieszporne.



Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.