FANDOM



Głód • Wiersz • Edward Słoński
Głód
Wiersz
Edward Słoński


W chłopskiej chacie głód usiadł przy stole,
Żółte zęby wyszczerzył i zgrzyta...
Wszystkie ziarna wygrzebał w stodole —
Nie masz w spichrzu[1] pszenicy i żyta!
A w gospodzie głód siedzi przy stole.
 
Siedzi, głuchy na ludzką niedolę,
W oczy patrzy, i patrzy, i pyta —
Czemu bydła nie wygnano w pole,
Wszak na dworze już biały dzień świta,
Już dzień biały patrzy na niedolę...
 
Izba pusta... Na sosnowym stole
Stoi trumna z białych desek zbita —
W trumnie chłopskie spoczywa pacholę[2].
 
Żółte ręce i twarz nieumyta —
Wielka żałość zastygła na czole,
A przy stole głód siedzi i zgrzyta...


Przypisy

  1. spichrz, spichlerz — budynek służący do magazynowania zboża.
  2. pacholę (daw.) — mały chłopiec.


Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.