FANDOM



Amor Aheneus • Wiersz • Marcin Tarnowski
Amor Aheneus
Wiersz
Marcin Tarnowski

(Amor namolny) [1]

Pragnienie miłości to nie na kwiatku motylek,
Co gdy nań dmuchnąć wnet zrywa się i widział go tyle;
Uczucie, co przyszedłszy szybko ujść się waży,
To może być chuć przelotna albo zgoła gazy.
............
Niezdolni myśleć zimno lecz jasno,
Niezdolni kochać gorąco przez wieczność,
Próżno letniej kultury uczycie,
Lepsza Śmierć niż wśród tych nauk życie!
............
Apokalipsa św. Jana, 3, 15-17:
„Znam twoje czyny, że ani zimny, ani gorący nie jesteś. Gdybyś był zimny albo gorący!
A tak, skoro jesteś letni i ani gorący, ani zimny, chcę cię wyrzucić z mych ust.
Ty bowiem mówisz: « Jestem bogaty », i « wzbogaciłem się », i « niczego mi nie potrzeba », a nie wiesz, że to ty jesteś nieszczęsny i godzien litości, i biedny i ślepy, i nagi.”


Przypis

  1. (Amor namolny) – Amor Aheneus (ăhēnĕŭs, ăhēnĕŭs, ăĕnĕŭs, aerěŭs) - miłość vel Amor spiżowy, miedziany, brązowy; niepokonany, niezłomny. Mógłby też być Amor Procax – Miłość vel Amor natrętny, zuchwały, bezwstydny, żądny; ale mi się zdało przez „Amor procax, insania est” (Georgii Fabricii "Chemnicensis, viri clarissimi, POEMATUM SACRORUM Libri XXV. Ex postrema auctoris recognitione." 1567. str. 478: "NICOLAO HANIO ET Evae Faustae. VERATRUM HIEMALE.") , że chyba nie do tego Amora się odwołuję, bo choć „amor procax choreas” ("ELOGIA SANCTORUM, ET SANCTARUM: In Usum scholasticae, piaeque Juventutis, Conscripta a Carolo Kolczewa, SJ Secerdote, OPUS POSTULUM", str. 708: ""Elogia"), to jednak miał on być w swej namolności spiżowo niezłomny, to jednak nie szalony.


Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.