FANDOM



Amalia
(Z Szyllera)
 • Wiersz • Friedrich Schiller • przeł. Adam Mickiewicz
Amalia
(Z Szyllera)

Wiersz
Friedrich Schillerprzeł. Adam Mickiewicz


Adeyto-by-Adeyto-Calendar-2008

Najpiękniejsza jako anioł z raju,
Najpiękniejsza nad wszystkie dziewica;
Wzrok jej luby jako słońce w maju,
Odstrzelone od modrych wód lica.

Pocałunek jej, ach! nektar boski!
Jako płomień gubi się w płomieniu,
Jak dwóch fletów żeniących się głoski,
Ku rajskiemu nastrojone pieniu:

Serce z sercem zbiega, zlatuje się, ściska,
Lice licem zbiega się, drży, pali,
Dusza w duszy tonie — ziemia, niebo pryska,
Jak w stopionej około nas fali.

Nie masz jej! daremnie, ach! daremnie
Myślą ścigam za pamiątek cieniem.
Nie masz jej! i wszelka rozkosz ciemnie
Jako lekki dym uszła z westchnieniem



Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.