FANDOM



Βορέας! • Wiersz • Marcin Tarnowski
Βορέας!
Wiersz
Marcin Tarnowski


                 „A burza z nową coraz wstaje siłą –
                 I pociemniały – zatrzęsły się drzewa,
                 Huczy grom w skałach – i Boreasz śpiewa”
                                                                Ernest Buława [1]

Kocham! Twe skrzydła brunatne,
   Co w pośród czynionej mi przykrości
   Łzy ścierały z mych policzków kości,
   Co gdy zostałem sam na sam z chwilami
   Włosy mi czesały podmuchami;
         Co w znużeniu zimy długimi końcami
         Wiały do mnie wonią kwiatów wiosnami,
         Co pełne złota strony końca jesieni księgi
         Kończyły niosąc Królowej Śniegu zaprzęgi;
   Co mnie raźno budziły z ospałego nastroju
   Rześkimi powiewami do pracy bez znoju,
   Co gdy przyszła mi pora snu dla zdrowia
   Kołysały mnie doń szelestem listowia;
Kocham! Twe skrzydła brunatne.

Niech ma pochwała leci na Twe wysokości!

Który mi w chmurach rzeźbisz znaki na niebie,
                                                      Kocham Ciebie.


Przypisy

  1. Władysław Tarnowski ps. Ernest Buława „Safo. (Poema.)”, część I, w: „Poezye studenta.”, tom III, wyd. F. A. Brockhaus, Lipsk, 1865, str. 238.


Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.